Princess diary

O 2

2006-10-11T22:05:00.000-07:00

ขนาด : 110 x 53 x 22.5 มิลลิเมตรน้ำหนัก 140 กรัม

* ข้อมูลแคตตาล็อกเปิดตัวล่วงหน้า [ โปรดอ่าน ]- Preliminary information -

ข้อมูลทั่วไป O2 XDA Stealth
เปิดตัวครั้งแรก 17 กันยายน 2006 (สยามโฟนฯ)
ออกวางจำหน่าย ไตรมาสที่ 4 ปี 2006 (ตุลาคม 49)
ราคาเปิดตัว 23,900 บาท (ตุลาคม 49)
ข้อมูลตัวเครื่อง (Spec)
ระบบ Triband (GSM 900/1800/1900 MHz)
จอสัมผัส TFT-LCD 65K สี - 240 x 320 พิกเซล (2.4") - ระบบจดจำลายมือ (Handwriting recognition)- แสดงผลแนวตั้ง-นอน (Landscape & Portrait mode)

พุทธศาสนาในเยอรมัน

2006-09-02T02:54:00.000-07:00

การเผยแผ่พระพุทธศาสนาเข้าสู่ประเทศเยอรมัน
ชาวเยอรมันความสนใจในพระพุทธศาสนามาตั้งแต่สมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่ ๒ แต่มีจำนวนไม่มากนัก โดยชาวพุทธกลุ่มแรกในเยอรมนี นำโดย ดร.คาร์ล ไซเดนสตือเกอร์ (Dr.Karl Seidenstuecker) ได้ก่อตั้งสมาคมเพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในเยอรมนี ขึ้นที่เมืองเลปซิก เมื่อ พ.ศ.๒๔๔๖ เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศเยอรมนีและส่งเสริมการศึกษาทางวิชาพระพุทธศาสนา
การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในเยอรมันตะวันตกดำเนินการโดยเอกชน มีการจัดพิมพ์วารสารและจุลสารออกเผยแพร่ นอกจากนี้ก็มีการจัดปาฐกถาธรรมและสนทนาธรรมเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาเป็นประจำ หนังสือเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาที่มีชื่อเสียงมากที่สุด ได้รับการตีพิมพ์เผยแผ่ถึง ๖ ชั่วอายุคน คือ หนังสือพุทธวจนะ ซึ่งเป็นหนังสือที่แปลและเรียบเรียงจากภาษาบาลีเป็นภาษาเยอรมัน โดยพระภิกษุชาวเยอรมันรูปแรก ฉายาว่า ท่านญาณดิลก หนังสือเล่มนี้ได้รับได้รับการตีพิมพ์ซ้ำอย่างมากมาย และถ่ายทอดเป็นภาษาอื่นๆ กว่า ๑๐ ภาษารวมทั้งภาษาไทยด้วยในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ ๒ พระพุทธศาสนาในเยอรมันก็หยุดการเคลื่อนไหว การดำเนินชีวิตแบบชาวพุทธซบเซามาก เพราะพรรคสังคมนิยมแห่งชาติ ไม่ต้องการให้มีการดำเนินการของศาสนาใดๆ ทั้งนั้น หลังจากสงครามโลกครั้งที่ ๒ สงบลง โดยเยอรมนีเป็นฝ่ายพ่ายแพ้สภาวการณ์อันเสื่อมทรามทางจิตใจทำให้ชาวเยอรมันหันมาพึ่งหลักธรรมทางศาสนา วัดวาอาราม ต่าง ๆ เริ่มบูรณะซ่อมแซม ชาวพุทธกลุ่มย่อยๆเริ่มกิจการทางศาสนา เริ่มมีการตีพิมพ์หนังสือชุดทางพระพุทธศาสนาซึ่งมีผู้อ่านอย่างแพร่หลาย ความสนใจพระพุทธศาสนามีมากขึ้น เมื่อมีพระสงฆ์จากพม่าเดินทางเข้าไปในเยอรมนี ชาวเยอรมันตื่นเต้นสนใจมาฟังปาฐกถาของท่านเป็นอันมาก
ใน พ.ศ.๒๔๙๑ สมาคมมหาโพธิในศรีลังกา ได้ประกาศเอาพุทธสมาคมในมิวนิกเป็นสาขาทำให้พุทธสมาคมอื่นๆ ในเยอรมนีมีการประสานงานกับศรีลังกามากขึ้น และต่างก็สมัครเข้าเป็นสาขาของสมาคมมหาโพธิ
ใน พ.ศ.๒๔๙๒ เยอรมนีถูกแบ่งเป็น ๒ ส่วน คือ เยอรมนีตะวันตก และเยอรมนีตะวันออก รัฐบาลเยอรมนีตะวันออกมีท่าทีเป็นศัตรูต่อศาสนาต่างๆ เพราะลัทธิการปกครองระบอบคอมมิวนิสต์ พระพุทธศาสนาในเยอรมนีตะวันออกจึงต้องเสื่อมลง มีเพียงองค์การเดียวที่ให้ความสนใจในการศึกษาพระพุทธศาสนาคือ มหาวิทยาลัยเฮล ในเยอรมนีตะวันตกนั้นกฎหมายก็ไม่ได้รับรองพระพุทธศาสนาในฐานะที่เป็นศาสนาหนึ่งที่มีผู้นับถือในเยอรมนี แต่การติดต่อระหว่างกลุ่มชาวพุทธในเยอรมนีตะวันตกและสมาคมมหาโพธิในศรีลังกา ทำให้ชาวพุทธรวมตัวกันได้ มีสมาคมของชาวพุทธที่ดำเนินการเผยแพร่เอกสารต่างๆ และมีการบรรยายธรรมบันทึกเสียงออกเผยแพร่อีกด้วย

สยามโอเชี่ยนเวลล์

2006-07-28T22:52:00.000-07:00

สัมผัสกับความน่ารัก และความสวยงามของโลกใต้ทะเลกันอย่างใกล้ชิด กับ “สยาม โอเชี่ยน เวิร์ล” อุทยานสัตว์น้ำระดับโลก แหล่งท่องเที่ยวที่ได้มาตรฐานโลกอีกแห่งหนึ่งที่อยู่ใจกลางกรุงเทพมหานคร และเป็นอุทยานสัตว์น้ำที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ด้วยเนื้อที่กว่า 10,000 ตารางเมตร เทียบเท่าสนามฟุตบอลขนาดมาตรฐานสากล 2 สนาม จุน้ำได้ถึง 4 ล้านลิตร (เทียบเท่าสระว่ายน้ำโอลิมปิก 3 สระ) ภายในสยามพารากอน ชั้น บี1 และ บี2 ซึ่งรวบรวมเอาสัตว์น้ำมากมายหลากหลายชนิด ทั้งสัตว์น้ำจืดและน้ำเค็มกว่า 30,000 ตัว จากสัตว์น้ำกว่า 400 ชนิด โดยแบ่งพื้นที่ออกเป็น 7 โซนด้วยกัน แต่ละโซนจะถูกออกแบบขึ้นเป็นพิเศษภายใต้แนวคิดที่ ต้องการสร้างบรรยากาศให้เหมือนกับเดินอยู่ใต้ท้องทะเลจริงๆสำหรับโซนทั้ง 7 ภายในอุทยานสัตว์น้ำแห่งนี้ประกอบด้วยโซนแรก ‘Weird and Wonderful’ ผู้เข้าชมจะถูกห้อมล้อมไปด้วยสิ่งมีชีวิตใต้น้ำที่น่าตื่นเต้นที่แตกต่างไปจากสัตว์น้ำทั่วไป สัตว์น้ำในโซนนี้จะมีคุณสมบัติที่โดดเด่นเฉพาะตัว และบางชนิดก็น่าพิศวงยิ่งนักโซนที่ 2 คือ ‘Deep Reef’ เป็นโซนที่จัดแสดงความสวยงามตระการตาของบรรดาปะการังที่มีอยู่บนโลกนี้ไว้ ภายในแทงค์ที่มีความสูงถึง 8 เมตรโซนที่ 3 ‘Living Ocean’ เป็นโซนสำหรับสังเกตการดำรงชีวิตของเหล่าสัตว์น้ำ ซึ่งบางชนิดก็ต้องต่อสู้เพื่อความอยู่รอด และมีชีวิตอยู่เพื่อสืบทอดเผ่าพันธุ์ต่อไป ในขณะที่บางชนิดก็จะดำรงไว้ซึ่งความเป็นผู้ล่าเสมอโซนถัดมา โซนที่ 4 เป็นโซน ‘Rainforest’ ซึ่งจำลองสภาพป่าดิบชื้นตามธรรมชาติ เพื่อนำเสนอความสัมพันธ์ระหว่างสัตว์และพืชที่อาศัยอยู่ร่วมกันในป่าดิบชื้น และจัดเป็นส่วนที่จัดแสดงพันธุ์ปลาน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกเอาไว้ รวมทั้งสัตว์อื่นๆ เช่น ปลาปอดโบราณ รวมทั้งสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่หาได้ยากในปัจจุบันโซนที่ 5 คือ ‘Rocky Shore’ การใช้ชีวิตในโซนนี้เต็มไปด้วยความยากลำบาก เนื่องจากเป็นบริเวณที่คลื่นปะทะชายฝั่งอย่างรุนแรง สัตว์ที่กำลังจะเจริญเติบโตก็ต้องปรับตัวและนิสัยเพื่อความอยู่รอดของตัวเองถัดมาโซนที่ 6 ‘Open Ocean’ เป็นพื้นที่วงกลมขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 10.5 เมตร จัดแสดงสิ่งมีชีวิตใต้ท้องทะเลแบบรอบทิศทาง 360 องศา เป็นโซนที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างผู้ล่าและผู้ถูกล่าในโลกมหาสมุทรโซนสุดท้าย โซนที่ 7 ‘Sea Jellies’ เป็นโซนของสิ่งมีชีวิตที่มหัศจรรย์ และลึกลับที่สุดแห่งท้องทะเล นั่นคือ แมงกะพรุน ซึงเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีสมอง ไม่มีกระดูก ไม่มีอวัยวะภายใน แต่มันสามารถที่จะดำรงชีวิตอยู่ได้ภายใต้ท้องทะเลแห่งนี้

Jacques Chirac

2006-07-12T01:49:00.000-07:00

Jacques Chirac
Geboren am 29. November 1932 in Paris - 5. Bezirk. Sohn des François Chirac, Unternehmensverwalter, und der Marie-Louise Valette. Verehelicht am 16. März 1956 mit Bernadette Chodron de Courcel. Zwei Kinder: Laurence und Claude.
Studium
Gymnasien Carnot und Louis-le-Grand in Paris
Hochschulabschlüsse
Diplom des Institut d'Etudes politiques von Paris und der Summer School der Harvard-Universität (USA).
Auszeichungen
Großkreuz der Ehrenlegion
Großes Verdienstkreuz
Militär-Verdienstkreuz
Ritter für Verdienste in den Bereichen Landwirtschaft, Künste und Literatur, des schwarzen Sterns, für Verdienste im Sport und Fremdenverkehr; Medaille der Luftfahrt
Laufbahn
1957-1959
Student an der Ecole nationale d'Administration (ENA);
1959
Auditor beim Rechnungshof
1962

Referent im Leitungsstab von Premierminister Georges Pompidou;
1965-1993
Vortragender Rat beim Rechnungshof;
März 1965 bis März 1977
Stadtrat der Gemeinde Sainte-Féréole (im Departement Corrèze);
März 1965 bis März 1977
Stadtrat der Gemeinde Sainte-Féréole (im Departement Corrèze);
März bis Mai 1967
Abgeordneter des Departements Corrèze in der Nationalversammlung;
1967-1968
Staatssekretär für soziale Angelegenheiten, zuständig für Beschäftigungsprobleme (Regierung Pompidou);
1968
Wahl zum Generalrat des Kantons Meymac. Wiederwahl 1970 und 1976;
1968-1971
Staatssekretär für Wirtschaft und Finanzen (Regierungen Pompidou, Couve de Murville und Chaban-Delmas);
Juni 1968 bis August 1968
Abgeordneter (Union pour la Défense de la République, UDR - Union zur Verteidigung der Republik) des Departements Corrèze;
Eit l969
Schatzmeister der Stiftung Claude Pompidou (einer Vereinigung, die sich insbesondere älterer Menschen und behinderter Kinder annimmt)
1970 bis März 1979
Präsident des Generalrats des Departements Corrèze;
1971-1972
Staatsminister für Beziehungen zum Parlament beim Premierminister (Regierung Chaban-Delmas);
1972-1973
Minister für Landwirtschaft und Entwicklung ländlicher Gebiete (Regierung Messmer);
4 März 1973 bis 5 May 1973
Abgeordneter des Departements Corrèze (wiedergewählt);
1973-1974
Minister für Landwirtschaft und Entwicklung ländlicher Gebiete (Regierung Messmer);
1974
Innenminister (Regierung Messmer);
27 Mai 1974
Ernennung zum Premierminister;
Dezember 1974 bis Juni 1975
Generalsekretär der Union des Démocrates pour la République (UDR, Union der Demokraten für die Republik);
Juni 1975
Ehrengeneralsekretär der UDR;
25 August 1976
Reicht den Rücktrih seiner Regierung ein;
1976
Wiederwahl zum Abgeordneten des Departements Corrèze (3. Bezirk);
5 Dezember 1976
Wahl zum Vorsitzenden der Bewegung Rassemblement pour la République (RPR - Sammlungsbewegung für die Republik), die an die Stelle der UDR tritt;
20 März 1977
Wahl zum Bürgermeister von Paris;
12 März 1978
Wiederwahl zum Abgeordneten des Departements Corrèze (3. Bezirk);
1 Mai 1979
Wahl zum Vorsitzenden der internationalen Vereinigung der Bürgermeister und Verantwortlichen der ganz oder teilweise frankophonen Hauptstädte und Metropolen (AIMF);
10 Juni 1979
Wahl zum Abgeordneten des Europaparlamentes (Liste Verteidigung der Interessen Frankreichs in Europa); Mandat 1980 niedergelegt;
20 März 1986 bis 10 Mai 1988
Premierminister (kohabitation);
7 Mai 1995
Wahl zum Präsidenten der Französischen Republik;
17 Mai 1995
Investitur des Präsidenten der Republik.
5 Mai 2002
Wahl zum Präsidenten der Französischen Republik;
16 Mai 2002
Investitur des Präsidenten der Republik.
Oeuvres

Wissenschaftliche Arbeit am Institut d'Etudes politiques über die Entwicklung des Hafens von New Orleans, 1954;
Discours pour la France à l'heure du choix" (Rede an die Adresse Frankreichs in der Stunde der Wahl), 1978
"La lueur de l'espérance: Réflexion du soir pour le matin" (der Hoffnungsschimmer: abendliche Überlegungen für den Morgen), 1978;
"Une nouvelle France, Réflexions 1" (Ein neues Frankreich, Überlegungen 1), 1994;
"La France pour tous" (Ein Frankreich für alle), 1995.
Quelle der portrait: Service de presse de la Présidence de la République - 55, rue du Fbg St Honoré, 75008 Paris.

เหินฟ้าสู่มัลดีฟส์

2006-06-20T01:59:00.000-07:00

มัลดีฟส์ เมืองในฝัน สวรรค์ของนักดำน้ำ ชมความงามของบรรยากาศสบายๆ

ท้องทะเลสีคราม น้ำใสเห็นตัวปลา

ในหลวงของเรา

2006-06-14T01:56:00.000-07:00

ตลอด 60 ปีภายใต้ร่มฉัตรแห่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พสกนิกรชาวไทยต่างซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณและต่างรู้ซึ้งถึงพระอัจฉริยภาพรอบด้านของพระองค์ โครงการพระราชดำริหลายโครงการนอกจากจะแสดงถึงความห่วงใยของพระองค์ที่ทรงมีต่อปวงชนชาวไทยแล้ว ยังยืนยันถึงพระปรีชาสามารถด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีด้วย เนื่องในวโรกาสสำคัญแห่งการฉลองการครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี “ผู้จัดการวิทยาศาสตร์” ขอน้อมรำลึกถึงพระอัจฉริยภาพทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีผ่านโครงการพระราชดำริที่สำคัญๆ ซึ่งทำให้คนไทยได้ประจักษ์ว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเข้าถึงธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมอย่างถ่องแท้ และทรงปรับใช้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพื่อปรับปรุงความเป็นอยู่ของพสกนิกรให้อยู่ดีกินดีตามวิถีแห่งความพอเพียงตลอดมา

2006-05-22T22:49:00.000-07:00

น่ารักไหม๊ค่ะเพื่อนๆ

Barbie's poodle skirt

2006-05-05T23:12:00.000-07:00

Difficulty Level: Intermediate: This is knitted in the round! Materials needed: fuzzy fingering weight yarn such as Mohair blend,(wool would probably be ok if you brush it when finished) #3 DPN's tiny felt piece Embroidery floss Elastic thread for waist Tapestry needle Gold or silver fabric paint for collar of dog
Beginning at hem, CO 90 sts K 1 round and join continue knitting around till piece measures 4½" from cast on edge K 2 tog around K 1 Round K 2 tog around K next 3 rounds Bind off loosely Run double thickness of elastic thread through waist Finishing: Cut out poodle from pattern out of felt, sew poodle to bottom of skirt decorate poodle with fabric paint tiny rhinestones or any other means desired. Cut piece of embroidery floss that extends from poodles collar to waist of poodle skirt and sew it in place as shown in picture.
Please note that the cardigan is knitted from the 1966 McCalls pattern on my page using plain pink The blouse is the same top of the Summer Sorbet Dress pattern on my page, I used white fingering yarn only and cast off after completeing the ribbing of the bodice, I also did not switch to the 000 or 0000 size needles.
Enjoy! Rhonda

Narnia

2006-05-03T05:07:00.000-07:00

Chapter 1: Lucy Looks into a Wardrobe Once there were four children whose names were Peter, Susan, Edmund and Lucy. This story is about something that happened to them when they were sent away from London during the war because of the air-raids. They were sent to the house of an old Professor who lived in the heart of the country, ten miles from the nearest railway station and two miles from the nearest post office. He had no wife and he lived in a very large house with a housekeeper called Mrs Macready and three servants. (Their names were Ivy, Margaret and Betty, but they do not come into the story much.) He himself was a very old man with shaggy white hair which grew over most of his face as well as on his head, and they liked him almost at once; but on the first evening when he came out to meet them at the front door he was so odd-looking that Lucy (who was the youngest) was a little afraid of him, and Edmund (who was the next youngest) wanted to laugh and had to keep on pretending he was blowing his nose to hide it. As soon as they had said goodnight to the Professor and gone upstairs on the first night, the boys came into the girls' room and they all talked it over. "We've fallen on our feet and no mistake," said Peter. "This is going to be perfectly splendid. That old chap will let us do anything we like." "I think he's an old dear," said Susan. "Oh, come off it!" said Edmund, who was tired and pretending not to be tired, which always made him bad-tempered. "Don't go on talking like that." "Like what?" said Susan; "and anyway, it's time you were in bed." "Trying to talk like Mother," said Edmund. "And who are you to say when I'm to go to bed? Go to bed yourself." "Hadn't we all better go to bed?" said Lucy. "There's sure to be a row if we're heard talking here." "No there won't," said Peter. "I tell you this is the sort of house where no one's going to mind what we do. Anyway, they won't hear us. It's about ten minutes' walk from here down to that dining-room, and any amount of stairs and passages in between." "What's that noise?" said Lucy suddenly. It was a far larger house than she had ever been in before and the thought of all those long passages and rows of doors leading into empty rooms was beginning to make her feel a little creepy. "It's only a bird, silly," said Edmund. "It's an owl," said Peter. "This is going to be a wonderful place for birds. I shall go to bed now. I say, let's go and explore tomorrow. You might find anything in a place like this. Did you see those mountains as we came along? And the woods? There might be eagles. There might be stags. There'll be hawks." "Badgers!" said Lucy. "Foxes!" said Edmund. "Rabbits!" said Susan. But when the next morning came there was a steady rain falling, so thick that when you looked out of the window you could see neither the mountains nor the woods nor even the stream in the garden. "Of course it would be raining!" said Edmund. They had just finished their breakfast with the Professor and were upstairs in the room he had set apart for them - a long, low room with two windows looking out in one direction and two in another. "Do stop grumbling, Ed," said Susan. "Ten to one it'll clear up in an hour or so. And in the meantime we're pretty well off. There's a wireless and lots of books." "Not for me," said Peter; "I'm going to explore in the house." Everyone agreed to this and that was how the adventures began. It was the sort of house that you never seem to come to the end of, and it was full of unexpected places. The first few doors they tried led only into spare bedrooms, as everyone had expected that they would; but soon they came to a very long room full of pictures, and there they found a suit of armour; and after that was a room all hung with green, with a harp in one corner; and then came three steps down and five steps up, and then a kind of little upstairs hall and a door that led out on to a balcony, and then a whole series of rooms that led into each other and were lined with books - most of them very old books and some bigger than a Bible in a church. And shortly after that they looked into a room that was quite empty except for one big wardrobe; the sort that has a looking-glass in the door. There was nothing else in the room at all except a dead bluebottle on the window-sill. "Nothing there!" said Peter, and they all trooped out again - all except Lucy. She stayed behind because she thought it would be worthwhile trying the door of the wardrobe, even though she felt almost sure that it would be locked. To her surprise it opened quite easily, and two mothballs dropped out. Looking into the inside, she saw several coats hanging up - mostly long fur coats. There was nothing Lucy liked so much as the smell and feel of fur. She immediately stepped into the wardrobe and got in among the coats and rubbed her face against them, leaving the door open, of course, because she knew that it is very foolish to shut oneself into any wardrobe. Soon she went further in and found that there was a second row of coats hanging up behind the first one. It was almost quite dark in there and she kept her arms stretched out in front of her so as not to bump her face into the back of the wardrobe. She took a step further in - then two or three steps - always expecting to feel woodwork against the tips of her fingers. But she could not feel it. "This must be a simply enormous wardrobe!" thought Lucy, going still further in and pushing the soft folds of the coats aside to make room for her. Then she noticed that there was something crunching under her feet. "I wonder is that more mothballs?" she thought, stooping down to feel it with her hand. But instead of feeling the hard, smooth wood of the floor of the wardrobe, she felt something soft and powdery and extremely cold. "This is very queer," she said, and went on a step or two further. Next moment she found that what was rubbing against her face and hands was no longer soft fur but something hard and rough and even prickly. "Why, it is just like branches of trees!" exclaimed Lucy. And then she saw that there was a light ahead of her; not a few inches away where the back of the wardrobe ought to have been, but a long way off. Something cold and soft was falling on her. A moment later she found that she was standing in the middle of a wood at night-time with snow under her feet and snowflakes falling through the air. Lucy felt a little frightened, but she felt very inquisitive and excited as well. She looked back over her shoulder and there, between the dark tree-trunks, she could still see the open doorway of the wardrobe and even catch a glimpse of the empty room from which she had set out. (She had, of course, left the door open, for she knew that it is a very silly thing to shut oneself into a wardrobe.) It seemed to be still daylight there. "I can always get back if anything goes wrong," thought Lucy. She began to walk forward, crunch-crunch over the snow and through the wood towards the other light. In about ten minutes she reached it and found it was a lamp-post. As she stood looking at it, wondering why there was a lamp-post in the middle of a wood and wondering what to do next, she heard a pitter patter of feet coming towards her. And soon after that a very strange person stepped out from among the trees into the light of the lamp-post. He was only a little taller than Lucy herself and he carried over his head an umbrella, white with snow. From the waist upwards he was like a man, but his legs were shaped like a goat's (the hair on them was glossy black) and instead of feet he had goat's hoofs. He also had a tail, but Lucy did not notice this at first because it was neatly caught up over the arm that held the umbrella so as to keep it from trailing in the snow. He had a red woollen muffler round his neck, and his skin was rather reddish too. He had a strange, but pleasant little face, with a short pointed beard and curly hair, and out of the hair there stuck two horns, one on each side of his forehead. One of his hands, as I have said, held the umbrella; in the other arm he carried several brown-paper parcels. What with the parcels and the snow it looked just as if he had been doing his Christmas shopping. He was a Faun. And when he saw Lucy he gave such a start of surprise that he dropped all his parcels. "Goodness gracious me!" exclaimed the Faun.

Fantastic 4

2006-04-21T20:53:00.000-07:00

Fantastic Four in character
We add to the FF poster gallery with some new additions. As expected, there are now also character posters, highlighting all the important characters from the flick. They are pretty cool and I am sure they will only add to the hype building around this movie.

ทำไมเข้าเว็บไม่ได้

2006-04-09T00:27:00.000-07:00

ทำไงดีเข้าเว็บไม่ได้เลยลองตั้งหลายครั้งแล้ว

คิดถึง

2006-04-08T23:25:00.000-07:00

หวัดดีจ๊ะเพื่อนๆทุกคนคิดถึงจังเลยปิดเทอมตั้งหลายวันแล้วอยากเบิดเทอมไวๆจัง

2006-03-25T00:19:00.000-08:00

Le poème

2006-03-07T02:05:00.000-08:00

" J'ai su que j'allais t'aimer

C'est en te caressant la joue que tout à commencerDès cette seconde j'ai su que j'allais t'aimerQue mes heures et mes jours à venir n'allaient avoir de sens que toiQue ta beauté faisant acte de foiTa peau m'était apparue si douce, comme un nuage on aurait ditJe me souviens de cette pluie fine qui tombaitUn vent d'automne avait soufflé sur nous comme un assaillant stupideComme si la nature s'opposait à notre amour naissantMais rien mon amour, rien n'avait pu m'empêcher de t'embrasser...Savais tu chérie qu'au moment où mes lèvres tendrement ont toucher les tiennesQue dès ce moment précis l'étincelle de l'amour a allumé nos coeursSavait tu chérie que le monde pour moi a vacilléQue ma vie n'a plus jamais été la même..Je pense que nous nous étions embrasser de longues minutesC'est le plus beau souvenir que je garde de toi bien au fond de moiCe long baiser où la douceur avait fait de nous le bonheur purCette odeur dans ma tête semblable à ton parfum qui me parlait de fêteC'est ça je pense être heureux dans la vieAimer, aimer, aimerAimer si fort jusqu'à devenir homme et bêteJe garde de si beaux souvenirs de nous mon amour que je songe souvent à les mettre sur papierA les graver à jamais l'un après l'autre jusqu'à ce que ma main ne tienne plusla plumeSur des pages blanches que je pourrai noircir avec à la fois mon coeur et mesdésirsMes larmes et mes soupirs...Je t'aime, de la page un à la page mille je jubileDe toi j'ai envie chaque jourDe tes yeux de ton corps et de tes lèvres j'ai ce mal d'amourAlors prends soins de toi mon amourGarde ton beau sourire pour les moments de passion qui nous habitentAime moi à ta façon mais ne m'oublie jamaisMême si tu es loin aujourd'hui ne m'oublie pas je t'en prieLa vie nous a éloigné tandis que le temps continu à nous bercerd'illusions et de rêves mais l'amour est encore présentNos routes se recroiseront un jour j'en suis surNos coeurs bâteront de nouveau ensemble au grand jourje t'aimeSincèrement et profondément je t'adoreTu me manques ce soir et mes souvenirs si beaux me font souffrirComme si parfois j'allais devenirUne âme en peine d'avoir aimerLe coeur en dilemme de mal vieillir.Alors voilà mon amourLa première page est écriteDans ce grand livre comme un discoursQue je relis à haute voix quand ma vie s'effrite

Ce poème est écrit par André Julien "

Valentine

2006-02-06T01:24:00.000-08:00

Let me hold you
Let me kiss you lips
Let me love for you forever keep...
my valentine near happy valentine's day darling

น้องหมา

2006-02-06T01:13:00.000-08:00

ขอสารภาพว่า"ไปเอามาจากเว็ปของมิ้ง"ก็มันน่ารักนี่....................

Hi !

2006-02-06T01:11:00.000-08:00

ส่งผลโหวต

2006-01-29T23:44:00.000-08:00

class. 5/6

ช่วยกันโหวตด้วยนะค่ะ.....

mint v. 1 ขัวญใจท่ามะกา

aom v. 2 สวยใส ไร้สติ

oume v.3 ดำดี สีไม่ตก

ฟันทายนิสัย

2006-01-26T23:20:00.000-08:00

ฟันซี่ใหญ่และมนเรียงกัน ปราศจากคมเขี้ยว
เธอเป็นสาวมั่นใจในตัวเองแต่ก็ซื่อตรงน่ารัก จริงใจ ทำงานเก่งจริงจัง พูดจาฉะฉาน ฉลาดเป็นกรด เสน่ห์แพรวพราว แต่ด้วยความที่มั่นและเก่งเกินไป บางครั้งในสายตาผู้ชาย เธออาจถูกมองว่าเป็นคนที่มีปฏิกิริยาเย็นชาก็ได้
ลีลารัก : สาวประเภทนี้ก่อนจะมีเซ็กซ์จะต้องมีอารมณ์ก่อน ส่วนบทรักมักไม่หวือหวานัก เพราะมัวแต่กระมิดกระเมี้ยน สงวนท่วงท่า ประมาณว่า รู้จักรักษาท่าทีเอาไว้พอควร ถึงไม่หวือหวา แต่อย่าท้าทายและประมาทไม่ได้เชียว เพราะสาวสุดมั่นอย่างเธอ อาจจะสวนกลับด้วยบทรักที่ชายอกสามศอกยังต้องอายได้ หรือไม่ก็เข็ดขยาดและสูญเสียความมั่นใจไปเลย
ฟันใหญ่ ปลายฟันจะเรียงกันเป็นระเบียบเรียบร้อย ราวกับฟันสิงโต
เธอเป็นคนเชื่อมั่นและมีความเป็นตัวของตัวเอง ไฟแรงสูง เป็นคนกระตือรือร้นมากทุก ๆ เรื่อง แม้กระทั่งการหาแฟนก็มักจะเป็นฝ่ายที่ ต้องเริ่มรุกก่อนเสมอ
บทรัก : บทรักจะถูกปลดปล่อยออกมาค่อนข้างหวือหวาเอาการ ตามสไตล์สาวเปรี้ยวมั่น และถ้าคุณ ๆ ผู้ชายตามไม่ทันละก็ เธอก็อาจจะฉายหนังรักซ้ำไปมาอย่างไม่หยุดหย่อน ฉะนั้นคุณควรเตรียมตัวและใจ ฟิตร่างกายและน้องชายให้แข็งแรงเข้าไว้ เพื่อจะได้รับมือเธอได้อย่างสมศักดิ์ศรี
ฟันจอบด้านหน้าเรียบคม บวกกับฟันเขี้ยวที่คมกริบ
เธอเป็นผู้หญิงใจร้อน วู่วาม เอาแต่ใจ และเธอมักจะใช้ประสบ การณ์ที่ผ่านมา เป็นบทเรียนในการดำเนินชีวิต ในอดีตเธออาจจะต้องดิ้นรน คอยดูแลตัวเอง เธอก็เลยมีนิสัยที่ค่อนข้างจะแข็งกร้าว แต่ลึก ๆ แล้วก็มีความอ่อนโยนอยู่ในทีเช่นกัน
ลีลา : หญิงสาวที่มีฟันลักษณะนี้ เรื่องบนเตียงจะเผด็จการ เธอมั่นใจในเกมรักที่เธอเชื่อว่าเธอคุมได้อยู่ไม่น้อย แน่นอนว่าสาวเผด็จการอย่างเธอจะเป็นฝ่ายควบคุมสถานการณ์ทั้งหมด และสามารถควบคุมชายหนุ่มคนรักได้อยู่หมัด เรื่องบนเตียงต้องยกให้เธอเพราะเธอสามารถหาท่วงท่าลีลาที่แปลกแหวกแนวมาใช้มัดใจหนุ่ม ๆ ได้อย่างเสียวซ่านถึงใจทีเดียวเชียว
สาวฟันจอบเรียงกัน ไรฟันโค้งมน มีเขี้ยว
การเรียงตัวของฟันจอบด้านหน้ารวมถึงฟันเขี้ยว จะไม่ต่างจากสาวนักเผด็จการมากนัก แต่จุดต่างอยู่ตรงความเด่นของไรฟันที่โค้งมน เธอเป็นสาวน้อยผู้ใสซื่อ ทำตัวไร้เดียงสา ประหนึ่งเทพธิดาแห่งความบริสุทธิ์ทีเดียวเชียว เธอมีเสน่ห์มาก แต่ใจร้อน เอาแต่ใจ อีกทั้งแววตาพาซื่อของหล่อนก็ทำให้หนุ่ม ๆ ทั้งหลายละลายได้ในบัดดล
บทรัก : มีลักษณะทีเล่นทีจริง ถึงแม้จะใสซื่อ ประมาณว่าทำเป็นรู้ดีไว้ก่อน อยากรู้อยากลองอะไรแปลก ๆ ใหม่ ๆ ไม่ต่างจากม้าพยศ ซึ่งต้องการโคบาลหนุ่มใจถึงมาสยบกลบความเกรี้ยวกราด

เม้นหน่อยนะ

2006-01-22T23:58:00.000-08:00

เพื่อนๆ จำได้ไหมเอ่ยว่าเข๊าคนนี้คือใคร ใครตอบได้เข้ามาเม้นด้วยนะ
<ป.ล.> ใครเม้นขอให้สวยเหมือน นาตาลี แกลโปวา

สอบ สอบเฮ้ย!

2006-01-22T23:43:00.000-08:00

หวัด-ดี จ๊ะเพื่อนๆทุกคนและแล้วอีกไม่นานก็จะสอบอีกแล้วมันเป็นอารายที่เครียดโครตๆเพราะเรายังไม่พร้อมในการสอบครั้งนี้ซักเท่าไหร่เรายังเรียนไม่ค่อยเข้าใจเลยทำไงดีอ่ะ

A son ami

2006-01-09T00:22:00.000-08:00

Un des savants le plus ignare,Des ignares le plus savant, En tes vers, ami, trouva tare, Peut être de nuit, en rêvant. Homère fut repris souvent De l'envieux et sot Zoïle, Et plusieurs ont pincé Virgile Sans peur toutefois de méprendre Car qui n'écrit en aucun style C'est le seul qu'on n'ose reprendre.

2006-01-09T00:03:00.000-08:00

Le châtiment de TartufeTisonnant, tisonnant son coeur amoureux sousSa chaste robe noire, heureux, la main gantée,Un jour qu'il s'en allait, effroyablement doux,Jaune, bavant la foi de sa bouche édentée,Un jour qu'il s'en allait, " Oremus ", - un MéchantLe prit rudement par son oreille benoîteEt lui jeta des mots affreux, en arrachantSa chaste robe noire autour de sa peau moite !Châtiment !... Ses habits étaient déboutonnés,Et le long chapelet des péchés pardonnésS'égrenant dans son coeur, Saint Tartufe était pâle !...Donc, il se confessait, priait, avec un râle !L'homme se contenta d'emporter ses rabats...- Peuh ! Tartufe était nu du haut jusques en bas !

เพื่อนเอย

2006-01-05T00:38:00.000-08:00

คำว่าเพื่อนสำหรับฉันมันช่างมีค่าเหลือเกินถ้าปัจจุบันฉันไม่มีพวกเขาฉันก็คงเป็นคนที่เงียบเหงาไม่ร่าเริงถึงปัจจุบันนี้ฉันอยากบอกว่าฉันขอบใจ ปุ้น ม.5/4 มิ้นท์ ม.5/7 ฝ้าย ม. 5/2 กุ๋ง ม. 5/10
ที่เป็นเพื่อนที่แสนดี เป็นกำลังใจ คอยติวหนังสือ และคอยแนะนำในสิ่งที่ดีๆให้เข้ามาสู่ชีวิตฉัน และที่ลืมไม่ได้เพื่อนใหม่ของฉันเมื่อฉันได้ก้าวสู่ม.ปลายเพื่อนใหม่ของฉันที่ต้องขอบใจเหมือนกันคือ ออม มิ้น อุ้ม และอีกหลายๆคนใน ม. 5/6 รักทุกคนจ๊ะ

เสียใจจัง!

2006-01-04T00:43:00.000-08:00

ขึ้นปีใหม่แล้ว1ปีสำหรับฉันมันช่างเร็วหรือเกินแต่ถึงเวลาจะรวดเร็วเพียงใดชีวิตฉันก็ยังคงเหมือนเคยทุกๆวันและในตอนนี้ฉันมีความรู้สึกว่าเวลาที่ฉันคิดหรือจะทำอะไรมันก็ผิดไปซะหมดแม่ของฉันทำให้ฉันคิดแบบนี้ในบางทีบางเรื่องฉันคิดว่าสิ่งนั้นมันเป็นสิ่งที่ถูกต้องแต่แม่กลับบอกว่ามันไร้สาระซึ่งฉันไม่เข้าใจว่าอย่างไหนล่ะที่มันมีสาระในเมื่อความคิดฉันและแม่ต่างกันสุดขั้วบางครั้งฉันก็รู้น้อยใจแม่เหมือนกันที่บางเวลาแม่ไม่เข้าถึงจิตใจของฉันบางทีฉันอยากให้แม่นึกถึงคำพูดที่พูดกับฉันบ้างว่าบางทีมันทำให้ฉันรู้สึกหดหู่มากแค่ไหน ทั้งที่บางทีฉันก็ต้องการกำลังใจจากแม่เหมือนกัน

แข่งขันที่ศิลปากร

2005-12-16T01:18:00.000-08:00

วันพุธที่14 ธันวาคมที่ผ่านมาฉันไปแข่งร้องเพลงมาเราตื่นเต้นมากที่สุดเพราะมันเป็นการขึ้นครั้งล่าสุดหลังจากที่ฉันล้างลาจากเวทีมานานเพราะตั้งแต่ป 6ฉันก็ไม่เคยยุ่งกับบนเวทีอีกเลยจนมา ม. 5ฉันมีอาการตื่นเต้นจนเห็นได้ชัดฉันมีอาการมือเย็น*และไม่อยากจะบอกว่าฉันลืมเนื้อร้องไปชั่วขณะด้วย*แต่สุดท้ายก็ผ่านพ้นไปด้วยดี

ใส่บาตรกับเพื่อน

2005-12-09T01:45:00.000-08:00

กำลังใส่บาตรอยู่นะค่ะพอดีว่าช่างภาพมาถ่ายรูปก็เลยขอเก็กท่าซะหน่อยพอใส่บาตรแล้วรู้สึกอิ่มบุญมากมากค่ะ